X
تبلیغات
رایتل
ادوارد دست قیچی



















Blog | Profile | Archive | Email | Design by | Name Of Posts


ادوارد دست قیچی

بعضی وقت‌ها آدم درمیان جمع باز هم تنهاست - اگر بقیه دوستش داشته باشند دیگر اسمش تنهایی نیست ، نوستالجیاست واندکی حالت مازوخیستی

شراره جان خوشحالم که بودن در کنار خواهر خوبی مثل تورا تجربه کردم و برایت بهترینها را آرزو دارم


من نمی توانم نزد تو بیایم،

چون اکنون نزد تو هستم.

تو کوچک نیستی چون رشد کرده ای،

و در گذر زندگی های بیشماربازی کرده ای،

مثل همه ما،

فقط برای شادی زندگی کردن

و برای سرگرمی زندگی کردن.

تو سالروز تولد نداری،

چون همیشه زنده بوده ای،

تو هرگز متولد نشده ای

و تو هرگز نخواهی مرد.

تو فرزند انسانهایی که آنها را پدر و مادر می نامی نیستی

تو شریک ماجراجویی هستی

 در سفری درخشان

برای ادراک آنچه هست.

هر هدیه از جانب یک دوست،

آرزویی برای شادمانی توست .

پرواز کن،

آزاد و شادمان

برفراز تولدها و از میان هستی ها

تا ابدالاباد،

و ما می توانیم اکنون و در هر زمان که بخواهیم

با هم دیدار کنیم،

در میان جشنی که هرگز پایان نمی پذیرد.


برگرفته از کتاب هیچ راهی دورنیست

اثر ریچارد باخ

+نوشته شده در شنبه 12 مرداد‌ماه سال 1387ساعت11:05 ب.ظتوسط الهام | نظرات (47)

نظرات (47) نظرات (47)